Przewodnik redukcji szkód w schodzeniu z leków psychiatrycznych i ich odstawianiu

Autor: Will Hall | Wydane przez: Projekt Icarus i Centrum Wolności

This guide brings together the best information we’ve discovered and lessons
we’ve learned at The Icarus Project and Freedom Center. It is not intended to
persuade anyone to stop taking psychiatric medications, but instead aims to
educate people about their options if they decide to explore going off.

Ten przewodnik gromadzi najlepsze informacje jakie zdobyliśmy i lekcje których się nauczyliśmy w Projekcie Icarus (The Icarus Project) i Centrum Wolności (Freedom Center). Jego intencją nie jest przekonanie kogokolwiek do zaprzestania przyjmowania leków psychiatrycznych, lecz jego celem jest edukacja ludzi na temat możliwości związanych z odstawieniem leków.

In a culture polarized between the pro-medication propaganda of pharmaceutical
companies on the one hand, and the anti-medication agenda of some activists on
the other, we offer a harm reduction approach to help people make their own
decisions. We also present ideas and information for people who decide to stay
on or reduce their medications.

W kulturze spolaryzowanej pomiędzy propagandą pro-lekową firm farmaceutycznych, a antylekowym podejściem niektórych aktywistów, oferujemy podejście oparte na redukcji szkód, aby pomóc ludziom w podejmowaniu ich własnych decyzji. Przedstawiamy również pomysły i informacje dla ludzi, którzy zdecydują się zostać na lekach lub zredukować ich dawkę.

Many people do find psychiatric drugs helpful and choose to continue taking them:
even with the risks, this may be a better option given someone’s situation and
circumstances. At the same time, psychiatric drugs carry great dangers and can
sometimes do terrible harm, even becoming bigger problems than the conditions
they were prescribed to treat. Too often, people who need help getting off
psychiatric drugs are left without guidance, and medication decisions can feel like
finding your way through a labyrinth. We need honest information that widens the
discussion, and we hope this guide helps people trust themselves more and take
better care of one another.

Wielu ludzi uważa leki psychiatryczne za pomocne i decyduje się na ich dalsze przyjmowanie: nawet biorąc pod uwagę ryzyko, może to być dla kogoś lepsza opcja, uwzględniając daną sytuację i okoliczności. Jednocześnie leki psychiatryczne niosą ze sobą wielkie niebezpieczeństwo i mogą czasami wyrządzić straszne szkody, stając się nawet większymi problemami niż schorzenia, na które zostały przepisane. Zbyt często ludzie, którzy potrzebują pomocy w odstawieniu leków psychiatrycznych są pozostawieni bez pomocy, a podejmowanie decyzji na temat leków może powodować, że będą czuli jakby poszukiwali drogi w labiryncie. Potrzebujemy uczciwych informacji, które pozwolą na szerszą dyskusję i mamy nadzieję, że ten przewodnik pomoże ludziom bardziej sobie zaufać i lepiej zadbać o siebie nawzajem.


Słowo wstępne od autora

This is a guide I wish I had when I was taking psychiatric drugs. Prozac helped me for a while, then made me manic and suicidal. I was sick for days after coming off Zoloft, with counselors telling me I was faking it. Nurses who drew blood samples for my lithium levels never explained it was to check for drug toxicity, and I was told the Navane and other anti-psychotics I took to calm my wild mental states were necessary because of faulty brain chemistry.

To jest poradnik, który chciałbym mieć, kiedy brałem leki psychiatryczne. Prozac pomógł mi na chwilę, a potem spowodował manię i tendencje samobójcze. Byłem chory przez kilka dni po odstawieniu Zoloft, a specjaliści mówili mi, że udaję. Pielęgniarki, które pobierały mi próbki krwi na poziom litu, nigdy nie wyjaśniły, że chodzi o sprawdzenie toksyczności leku i powiedziano mi, że Navane i inne leki przeciwpsychotyczne, które brałem, żeby uspokoić moje dzikie stany psychiczne, były konieczne z powodu wadliwej chemii mózgu.

I used many different psychiatric drugs over several years, but the medical professionals who prescribed them never made me feel informed or empowered. They didn’t explain how the drugs work, honestly discuss the risks involved, offer alternatives, or help me withdraw when I wanted to stop taking them. Information I needed was missing, incomplete, or inaccurate. When I finally began to learn ways to get better without medication, it wasn’t because of the mental heath system, it was despite it.

Przez kilka lat zażywałam wiele różnych leków psychiatrycznych, ale lekarze, którzy je przepisywali, nigdy nie sprawili, że poczułem się poinformowany lub wzmocniony psychicznie. Nie wyjaśnili mi, jak działają te leki, nie omówili uczciwie związanego z nimi ryzyka, nie zaproponowali alternatywnych rozwiązań ani nie pomogli mi ich odstawić, kiedy chciałem przestać je brać. Brakowało mi potrzebnych informacji, były one niekompletne lub niedokładne. Kiedy w końcu zacząłem uczyć się sposobów na poprawę bez leków, nie stało się tak z powodu systemu zdrowia psychicznego, ale pomimo niego.

Part of me didn’t really want to be on psychiatric drugs, but another part of me desperately needed help. My suffering was very serious – multiple suicide attempts, hearing persecutory voices, extreme mistrust, bizarre experiences, hiding alone in my apartment, unable to take care of myself. Therapy hadn’t worked, and no one offered me other options. I was under pressure to see my problems as “biologically based” and “needing” medication, instead of looking at medication as one option among many. For a time medication seemed like my only way out. It took years to learn that the answers, and my hope for getting better, were really within myself.

Część mnie tak naprawdę nie chciała być na lekach psychiatrycznych, ale inna część mnie rozpaczliwie potrzebowała pomocy. Moje cierpienie było bardzo poważne – wielokrotne próby samobójcze, słyszenie prześladowczych głosów, skrajna nieufność, dziwaczne doświadczenia, ukrywanie się samotnie w mieszkaniu, niezdolność do zadbania o siebie. Terapia nie przynosiła rezultatów, a nikt nie proponował mi innych możliwości. Naciskano na mnie, żebym postrzegał swoje problemy jako “uwarunkowane biologicznie” i “wymagające” leków, zamiast traktować je jako jedną z wielu opcji. Przez pewien czas leki wydawały mi się jedynym wyjściem. Minęły lata, zanim nauczyłem się, że odpowiedzi i nadzieja na wyzdrowienie są tak naprawdę w moim wnętrzu.

When I finally left the hospitals, residential facilities, and homeless shelters I lived in for nearly a year, I began to do my own investigating. I started judging my options more carefully, based not on mis–informed authorities telling me what to do, but on my own research and learning. That process led me to co-found Freedom Center, a support community in Western Massachusetts that brings together people asking similar questions.

Kiedy w końcu opuściłem szpitale, domy opieki i schroniska dla bezdomnych, w których mieszkałem przez prawie rok, zacząłem sam badać ten temat. Zacząłem uważniej oceniać swoje możliwości, nie opierając się na niedoinformowanych autorytetach mówiących mi, co mam robić, ale na własnych przemyśleniach i wiedzy. Ten proces doprowadził mnie do bycia współzałożycielem Centrum Wolności, wspólnoty wsparcia w zachodnim Massachusetts, która skupia ludzi zadających podobne pytania.

Through the Freedom Center I discovered that I was denied a basic medical right: informed consent, having accurate information about my diagnosis and medication. I learned that the mistreatment I went through is often business as usual in the mental health profession. I came across research ignored by the mainstream media, including studies by the UK charity MIND and the British Psychological Society, which confirmed my experience: most professionals are uninformed about coming off drugs, and even frequently stand in patients’ way, sometimes ending up harming them.

Dzięki Centrum Wolności odkryłem, że odmówiono mi podstawowego prawa medycznego: świadomej zgody, posiadania dokładnych informacji o mojej diagnozie i lekach. Dowiedziałem się, że złe traktowanie, przez które przeszedłem, jest często normalnym zjawiskiem w profesji zdrowia psychicznego. Natknąłem się na badania ignorowane przez media głównego nurtu, w tym badania brytyjskiej organizacji charytatywnej MIND i Brytyjskiego Towarzystwa Psychologicznego, które potwierdziły moje doświadczenia: większość profesjonalistów jest niedoinformowana w kwestii odstawiania leków, a nawet często staje pacjentom na drodze, co czasem kończy się wyrządzeniem im krzywdy.

The Freedom Center led me to work with the Icarus Project, and together these communities
of mutual support have helped many people make wiser decisions – whether it is to stay on medications when they are useful or explore the possibility of coming off when they are not. Many of us are living without psychiatric drugs that doctors told us we would need our whole lives, and despite a diagnosis of schizoaffective disorder schizophrenia I have been medication-free for more than 15 years.

Freedom Center doprowadziło mnie do współpracy z Projektem Icarus. Obie te społeczności wzajemnego wsparcia pomogły wielu ludziom podjąć mądrzejsze decyzje – czy to o pozostaniu na lekach, kiedy są one przydatne, czy też o zbadaniu możliwości ich odstawienia, kiedy nie są. Wielu z nas żyje bez leków psychiatrycznych, o których lekarze mówili nam, że będą nam potrzebne przez całe życie, a ja, mimo diagnozy schizoafektywnego zaburzenia schizofrenii, nie biorę leków od ponad 15 lat.

This guide brings together the best information we’ve come across and the most important lessons we’ve learned at the Freedom Center and the Icarus Project. It’s not perfect, and I invite you to contribute your experiences and research for future editions, but it’s a guide that I hope can be helpful. – Will Hall

W tym przewodniku zebrano najlepsze informacje, na jakie natrafiliśmy i najważniejsze lekcje, jakich nauczyliśmy się w Centrum Wolności i Projekcie Icarus. Nie jest on doskonały i zapraszam Cię do podzielenia się swoimi doświadczeniami i badaniami dla przyszłych wydań, ale mam nadzieję, że jest to przewodnik, który okaże się być pomocny.

Will Hall

Wprowadzenie

We live in a world that, when it comes to drugs, is quite crazy.

“Żyjemy w świecie, który oszalał na punkcie leków”.

On the one hand there is the War on Drugs, which keeps some drugs illegal, overflows our prisons, and hasn’t ended drug use. Then there are the acceptable drugs like alcohol and tobacco, advertised everywhere with promises of happiness and success while causing widespread addiction, disease, and death. Legal prescription drugs such as stimulants, pain killers, and anti-anxiety pills are just as addictive and risky as street highs, with a doctor’s seal of approval. And then there are neuroleptics, lithium, and anti-convulsant drugs, which have very risky adverse effects but
help manage and dampen consciousness when people feel out of control, so we call them “antipsychotics” and “mood-stabilizers.”

Z jednej strony mamy wojnę z narkotykami, która utrzymuje niektóre narkotyki jako nielegalne, przepełnia nasze więzienia i która nie położyła kresu używaniu narkotyków. Następnie są akceptowalne narkotyki, takie jak alkohol i tytoń, reklamowane wszędzie z obietnicami szczęścia i sukcesu, a jednocześnie powodują powszechne uzależnienie, choroby i śmierć. Później są legalne leki na receptę, takie jak jak stymulanty, środki przeciwbólowe i przeciwlękowe, które są tak samo uzależniające i ryzykowne jak uliczne dopalacze, z tym że są aprobowane przez lekarza. I jeszcze
są neuroleptyki, lit i leki przeciwdrgawkowe, które mają bardzo ryzykowne skutki uboczne, ale pomagają kontrolować i tłumić świadomość, kiedy ludzie czują się poza kontrolą, więc nazywamy je “lekami przeciwpsychotycznymi” i “stabilizatorami nastroju”.

With drugs in the picture, lives are often at stake, whether from addiction, adverse drug effects, or the risks that go along with emotional crisis and madness. Combined with the confusing messages from society about drugs, the result is a lot of fear. Drugs become angels or demons. We need to stay on them at all costs, or get off them at all costs. We look only at the risks, or we’re too frightened to look at the risks at all. There is no compromise: it’s black and white, all or nothing.

Gdy w grę wchodzą leki, często stawką jest życie, czy to z powodu uzależnienia, niepożądanych efektów działania czy też ryzyka, które towarzyszy kryzysowi emocjonalnemu i szaleństwu. W połączeniu z mylącymi komunikatami społeczeństwa na temat leków, w rezultacie powstaje wiele strachu. Leki stają się aniołami lub demonami. Musimy pozostać na nich za wszelką cenę, lub odstawić je za wszelką cenę. Patrzymy tylko na ryzyko, lub jesteśmy zbyt przerażeni, by w ogóle spojrzeć na ryzyko. Nie ma kompromisu: postrzegamy to jako czarno-białe, wszystko albo nic.

It’s easy to fall into absolutist thinking when it comes to psychiatric drugs. Pro-drug advocates focus on the risks of psychosis and extreme emotional states, while anti-drug advocates focus on the risks of taking drugs. But it is the belief of this guide, and the philosophy of our protreatment choice work at the Freedom Center and the Icarus Project, that either-or thinking around drugs is a big part of the problem.

Łatwo popaść w skrajne myślenie, jeśli chodzi o leki psychiatryczne. Zwolennicy leków
skupiają się na ryzyku psychozy i ekstremalnych stanów emocjonalnych, podczas gdy zwolennicy nie korzystania z nich skupiają się na ryzyku związanym z przyjmowaniem leków. Jednak zadaniem tego przewodnika, a także filozofią naszej pracy w Centrum Wolności i Projekcie Icarus jest pokazanie, że myślenie albo-albo na temat leków jest dużą częścią problemu.


Redukcja szkód dla zdrowia psychicznego

Absolutist approaches to drug and sex education
teach abstinence, “just say no,” and one way for
everyone. These work for some people, but not
most, and if you don’t follow the model you can
end up being judged, not helped.

?

“Harm reduction” is different: pragmatic, not
dogmatic. Harm reduction is an international
movement in community health education that
recognizes there is no single solution for each
person, no universal standard of “success” or
“failure.” Getting rid of the problem is not
necessarily the only way. Instead, harm reduction
accepts where people are at and educates them to
make informed choices and calculated trade-offs
that reduce risk and increase wellness. People need
information, options, resources and support so they
can move towards healthier living – at their own
pace and on their own terms

“Redukcja szkód” jest podejściem pragmatycznym, nie dogmatycznym. Redukcja szkód jest międzynarodowym
ruchem, który uznaje, że nie ma jednego rozwiązania dla każdej osoby, nie ma uniwersalnego standardu “sukcesu” lub
“porażki”. Pozbycie się problemu nie jest jedyną konieczną drogą. Zamiast tego, redukcja szkód akceptuje sytuację, w której znajdują się ludzie i uczy ich, jak dokonywać świadomych wyborów i kalkulowanych kompromisów, które zmniejszają ryzyko i poprawiają samopoczucie. Ludzie potrzebują informacji, opcji, zasobów i wsparcia, aby mogli
ruszyć w kierunku zdrowszego życia – w ich własnym tempie i na ich własnych warunkach.

Applying harm reduction philosophy to mental
health is a new but growing approach. It means
not always trying to eliminate “symptoms” or
discontinue all medications. It recognizes that
people are already taking psychiatric drugs, already
trying to come off them, and already living with
symptoms
– and that in this complicated reality
people need true help, not judgment.
Harm
reduction encourages balancing the different risks
involved: the harm from extreme states, as well
as the harm from treatments such as adverse
drug effects, disempowering labels, and traumatic
hospitalization.

Zastosowanie filozofii redukcji szkód do zdrowia psychicznego jest nowym, lecz rozwijającym się podejściem. Oznacza ono, aby nie zawsze dążyć do wyeliminowania “objawów” lub odstawienia wszystkich leków. Uznaje się, że
ludzie już biorą leki psychiatryczne, już próbują z nich zrezygnować i żyją z objawami i że w tej skomplikowanej rzeczywistości ludzie potrzebują prawdziwej pomocy, a nie osądu. Podejście redukcji szkód zachęca do zrównoważenia różnych rodzajów ryzyka: szkód wynikających z ekstremalnych stanów, jak również szkód wynikających z leczenia, takich jak niepożądane efekty leków, etykietowanie człowieka pozbawiające go mocy i traumatyczna
hospitalizacja.

Making harm reduction decisions means looking
honestly at all sides of the equation: how drugs
might help a life that feels out of control, how
risky those same drugs might be, and the role of
options and alternatives. Any decisions become a
process of experimentation and learning, including
learning from your own mistakes and changing
your goals along the way. Harm reduction accepts
all this, believing that the essence of any healthy
life is the capacity to be empowered.

Podejmowanie decyzji dotyczących redukcji szkód oznacza uczciwe spojrzenie na wszystkie strony równania: jak leki
mogą pomóc w życiu, które wymyka się spod kontroli, jak ryzykowne mogą być te same leki, a także rola
opcji i alternatyw. Wszelkie decyzje stają się procesem eksperymentowania i uczenia się, w tym uczenia się na własnych błędach i zmieniania swoich celów po drodze. Redukcja szkód akceptuje wszystko to, wierząc, że istotą każdego zdrowego życia jest zdolność do bycia silnym.

Everyone’s experience is different.

“Doświadczenie każdego z nas jest inne.”

There is no formula for coming off psychiatric drugs.
What there is, and what this guide presents, is some
common experience, basic research, and important
information that can potentially make the process
less difficult. Many people successfully come off
psychiatric drugs, with or without guidance, while
others find it very hard. Many continue on psychiatric drugs because the benefits are greater than
the drawbacks. But many people end up staying on
psychiatric drugs without ever exploring options,
just because they don’t know any other way.

Nie istnieje recepta na odstawienie leków psychiatrycznych. To, co istnieje i co przedstawia ten przewodnik, to pewne
wspólne doświadczenia, podstawowe badania i ważne informacje, które potencjalnie mogą uczynić ten proces
mniej trudnym. Wiele osób z powodzeniem odstawia leki psychiatryczne, z pomocą lub bez, podczas gdy
inni uważają to za bardzo trudne. Wielu kontynuuje przyjmowanie leków psychiatrycznych, ponieważ korzyści są większe niż wady. Jednakże wiele osób pozostaje na lekach psychiatrycznych, nigdy nie badając innych możliwości,
tylko dlatego, że nie znają innej drogi.

When we’ve relied only on doctors, television,
and mainstream sources, it might seem impossible
to imagine dealing with our emotional extremes
without psychiatric drugs. Maybe we’ve never
heard of anyone going through what we go through
without medications. Maybe a prescription was
the beginning of people taking our need for help
seriously, and medications feel like the only way to
recognize that our problems are severe and out of
control. And when everyone around us has come to
view medication as essential to our survival, considering a new path can feel too risky to even try.

Kiedy polegamy tylko na lekarzach, telewizji, i źródłach głównego nurtu, może się wydawać niemożliwe
wyobrażenie sobie radzenia sobie z naszymi emocjonalnymi skrajnościami bez leków psychiatrycznych. Może nigdy
nie słyszeliśmy o nikim, kto przeszedłby przez to, przez co my przechodzimy bez leków. Może przepisanie recepty było
początkiem tego, że ludzie zaczęli traktować naszą potrzebę pomocy poważnie, a leki wydają się być jedynym sposobem na uznanie, że nasze problemy są poważne i poza kontrolą. A kiedy wszyscy wokół nas zaczęli
postrzegać leki jako niezbędne do naszego przetrwania, rozważenie nowej drogi może wydawać się zbyt ryzykowne, by nawet spróbować.

Many of us get help from psychiatric drugs, but might
not understand how they really work or what the
other options are. Some of us never found medications useful, or medications even made our problems
worse, and we are ready to try living without them.
Sometimes people are torn between the risks of
staying on and the risks of going off, or we take
multiple drugs and suspect we don’t need all of them.
Others may want to go off but it’s not the right time,
or may have tried in the past, experienced a return of
frightening symptoms, and decided to go back on for
now.

Wielu z nas otrzymuje pomoc w postaci leków psychiatrycznych, ale może nie rozumieć, jak one naprawdę działają lub jakie są inne możliwości. Niektórzy z nas nigdy nie uznali leków za użyteczne, lub leki nawet pogorszyły nasze problemy i jesteśmy gotowi, by spróbować żyć bez nich. Czasami ludzie są rozdarci między ryzykiem
pozostania na lekach, a ryzykiem ich odstawienia, lub bierzemy wiele leków i podejrzewamy, że nie potrzebujemy ich wszystkich. Inni mogą chcieć odstawić leki, ale to nie jest odpowiedni moment, lub próbowali w przeszłości, doświadczyli powrotu przerażających objawów i postanowili do nich wrócić.

Our paths to healing are unique. Some of us don’t need to make any life changes, letting time and patience make change for us. Others may need to make big shifts in nutrition, work, family life, or relationships; we may need to focus more on self-care, expression, art, and creativity; adopt other approaches like peer support, therapy, herbalism,
acupuncture, or homeopathy; or find new life
interests like going to school or connecting with
nature. We may discover that the first step is getting
restful sleep; we may need structure to help get us
motivated; or to stop taking any recreational drugs
or alcohol. Our priorities might be to find a home
or a new job; we may need to establish stronger
support networks of trusted friends; or it may be
important to speak up with greater honesty and
vulnerability about what we are going through.

Nasze drogi do uzdrowienia są unikalne. Niektórzy z nas nie nie muszą dokonywać żadnych zmian w życiu, pozwalając, by czas i cierpliwość dokonały zmian za nas. Inni mogą potrzebować dokonać dużych zmian w odżywianiu, pracy, życiu rodzinnym lub związkach; możemy potrzebować skupić się bardziej na dbaniu o siebie, ekspresji, sztuce i kreatywności; przyjąć inne podejścia, takie jak wzajemne wsparcie, terapia, ziołolecznictwo, akupunktura; lub znaleźć nowe zainteresowania życiowe, takie jak chodzenie do szkoły lub kontakt z przyrodą. Możemy odkryć, że pierwszym krokiem jest zapewnienie sobie spokojnego snu; możemy potrzebować planu, który doda nam motywacji; lub zaprzestać zażywania narkotyków lub alkoholu. Naszym priorytetem może być znalezienie domu lub nowej pracy; być może będziemy musieli stworzyć silniejszą sieć wsparcia wśród zaufanych przyjaciół; lub może być
ważne, aby mówić z większą szczerością o tym, co przeżywamy.

The process might feel mysterious and arbitrary,
and an attitude of acceptance and patience is vital.
Learning means trial and error.

Proces ten może wydawać się zagadkowy i przypadkowy, a to co jest w nim niezbędne to postawa akceptacji i cierpliwości. Uczenie się oznacza próby i błędy.

Because each of us is unique, it’s as if we are navigating through a labyrinth,
getting lost and finding our way again, making our own map as we go.

“Każdy z nas jest wyjątkowy, a my szukamy drogi niczym w labiryncie, gubiąc się i znowu znajdując drogę, tworząc własną mapę w trakcie.”

Krytyczne spojrzenie na “zaburzenia psychiczne” i psychiatrię

Doctors put people on psychiatric medications for
experiences labeled “mental disorders:” extreme
emotional distress, overwhelming suffering, wild
mood swings, unusual beliefs, disruptive behaviors,
and mysterious states of madness. Currently
millions of people world-wide, including infants
and elders, take psychiatric drugs when they are
diagnosed with bipolar disorder, schizophrenia,
psychosis, depression, anxiety, attention deficit,
obsessive-compulsive, or post-traumatic stress. The
numbers are climbing every day

Lekarze podają ludziom leki psychiatryczne dla doświadczeń określanych jako “zaburzenia psychiczne”: ekstremalny niepokój, przytłaczające cierpienie, dzikie wahania nastroju, niezwykłe przekonania, destrukcyjne zachowania,
i tajemnicze stany szaleństwa. Obecnie miliony ludzi na całym świecie, w tym niemowlęta i starsi, przyjmują leki psychiatryczne, gdy zdiagnozowano u nich chorobę dwubiegunową, schizofrenię, psychozę, depresję, lęk, deficyt uwagi, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne lub stres pourazowy. Liczby te rosną z każdym dniem.

For many people, psychiatric drugs are very
useful. Putting the brakes on a life out of control,
being able to function at work, school, and in
relationships, getting to sleep, and keeping a lid on
emotional extremes can all feel lifesaving. The sense
of relief is sometimes dramatic, and the medications
can stir very powerful emotions, and even feelings
of salvation. At the same time, the help psychiatric
drugs offer many people can leave little room to see
more to the picture: others experience these drugs
as negative, harmful, and even life-threatening. As a
result, it is rare in society to find a clear understanding of how and why these drugs work, or an honest
discussion of risks, alternatives, and how to come off
them if people want to.

Dla wielu ludzi, leki psychiatryczne są bardzo przydatne. Powstrzymanie sytuacji w której życie wymknęło się spod kontroli, możliwość funkcjonowania w pracy, szkole i w związkach, wysypianie się i powstrzymywanie emocjonalnych skrajności mogą uratować życie. Poczucie ulgi jest czasami dramatyczne, a leki mogą wzbudzać bardzo silne emocje, a nawet uczucie wybawienia. Jednocześnie pomoc, jaką leki psychiatryczne oferują wielu ludziom może pozostawić niewiele miejsca, aby zobaczyć większy obraz: inni doświadczają tych leków jako negatywne, szkodliwe, a nawet zagrażające życiu. W rezultacie w społeczeństwie rzadko można znaleźć jasne zrozumienie tego, jak i dlaczego te leki działają, lub uczciwą dyskusję o zagrożeniach, alternatywach i sposobach odstawienia ich, jeśli ludzie tego chcą.

Many doctors and TV ads tell people that psychiatric medication is necessary for a biological illness,
just like insulin for diabetes. They promote the idea that the drugs correct chemical imbalances and
treat brain abnormalities. The truth is different, however. “Biology” and “chemical imbalances” have
become simplistic sound-bites to persuade people to put their faith in doctors and quick fixes. These
words are in fact much more complicated and
unclear. Biological factors (such as nutrition, rest,
and food allergies) affect everything we experience: biological “cause” or “basis” plants the belief
that medication is the key to solving our problems.
To say something has a biological cause, basis, or
underpinning can give a message that the solution
must always be a medical one and that “treatment”
has to include psychiatric drugs. Once people have
a diagnosis and start taking medication, it is easy to
think of the medications as physically necessary for
survival.

Wielu lekarzy i reklamy telewizyjne wmawiają ludziom, że leki psychiatryczne są konieczne w przypadku choroby biologicznej, tak jak insulina na cukrzycę. Promują ideę że leki korygują brak równowagi chemicznej i
leczą nieprawidłowości w mózgu. Prawda jest jednak inna. “Biologia” i “nierównowaga chemiczna” stały się
uproszczonymi hasłami, by przekonać ludzi do pokładania wiary w lekarzach i szybkich rozwiązaniach. Te
słowa są w rzeczywistości dużo bardziej skomplikowane i niejasne. Czynniki biologiczne (takie jak odżywianie, odpoczynek i alergie pokarmowe) wpływają na wszystko, czego doświadczamy: biologiczna “przyczyna” lub “podstawa” zasadza się na przekonaniu, że leki są kluczem do rozwiązania naszych problemów. Mówienie, że coś ma biologiczną przyczynę, podstawę lub podłoże może dać sygnał, że rozwiązanie musi być zawsze medyczne i że “leczenie” musi obejmować leki psychiatryczne. Kiedy ludzie mają już diagnozę i zaczynają przyjmować leki, łatwo jest
myśleć o tych lekach jako fizycznie niezbędnych do przeżycia.

Not only is there is no solid science behind viewing mental disorders as simple malfunctions of biology
“corrected” by drugs, but many people with even the most severe diagnosis of schizophrenia or
bipolar go on to recover completely without
medication. The experiences that get labeled mental
disorders are not “incurable” or always “lifelong:”
they are more mysterious and unpredictable. For
some people psychiatric drugs are helpful tools
that change consciousness in useful ways, but they
are not medically necessary treatments for illness.
Once you acknowledge this, more options become
thinkable. And the potential risks of psychiatric
drugs come under greater scrutiny, because
they are very serious – including chronic illness,

Nie tylko nie ma solidnych podstaw naukowych za postrzeganiem zaburzeń psychicznych jako prostych usterek biologii “korygowanych” przez leki, ale wielu ludzi z nawet najcięższą diagnozą schizofrenii lub choroby dwubiegunowej całkowicie wraca do zdrowia bez leków. Doświadczenia, które są nazywane zaburzeniami psychicznymi
nie są “nieuleczalne” lub zawsze “dożywotnie”, są one bardziej tajemnicze i nieprzewidywalne. Dla
niektórych ludzi leki psychiatryczne są pomocnymi narzędziami, które zmieniają świadomość w użyteczny sposób, ale
nie są medycznie niezbędnymi metodami leczenia choroby. Kiedy to uznasz, więcej opcji stanie się
możliwe do rozważenia. A potencjalne ryzyko związane z lekami psychiatrycznymi zostanie poddane głębszej analizie, ponieważ jest bardzo poważne – wliczając w to przewlekłą chorobę, upośledzenie umysłowe, zależność, gorsze objawy psychiatryczne, a nawet ryzyko wczesnej śmierci.

Psychiatric medications have become a multi-billion dollar industry like big oil and military spending,
and companies have incentive and means to cover up facts about their products. If you look more
carefully into the research and examine closely the claims of the mental health system, you will
discover a very different picture than what pill
companies and many doctors lead us to believe.
Companies actively suppress accurate assessments
of drug risks, mislead patients about how controversial mental disorder theories are, promote a
false understanding of how psychiatric drugs really
work, keep research into alternative approaches
unfunded and unpublicized, and obscure the role
of trauma and oppression in mental suffering. For
much of the mental health system, it’s one size fits all, regardless of the human cost: scandals are
growing, and the fraud and corruption surrounding some psychiatric drugs are reaching tobaccoindustry proportions.

Leki psychiatryczne stały się wielomiliardowym przemysłem, tak jak ropa naftowa i wydatki na wojsko, a firmy mają motywację i środki, aby ukrywać fakty o swoich produktach. Jeśli spojrzeć bardziej uważnie w badania i zbadać dokładnie twierdzenia systemu zdrowia psychicznego, odkryjesz zupełnie inny obraz niż to, co mówią firmy farmaceutyczne i wielu lekarzy. Firmy aktywnie tłumią dokładne oceny ryzyka związanego z lekami, wprowadzają pacjentów w błąd co do tego, jak kontrowersyjne są teorie zaburzeń psychicznych, promują fałszywe rozumienie tego, jak naprawdę działają leki psychiatryczne, nie finansują oraz nie nagłaśniają badań nad alternatywnymi metodami, i zaciemniają rolę traumy i opresji w cierpieniu psychicznym. Dla dużej części systemu zdrowia psychicznego, jest to podejście polegające na tym, że jeden rozmiar pasuje do każdego, bez względu na koszty ludzkie: skandale narastają, a oszustwa i korupcja wokół niektórych leków psychiatrycznych osiągają rozmiary przemysłu tytoniowego.

In this complicated cultural environment, people
are looking for accurate information about possible
risks and benefits so they can make their own
decisions. Too often, people who need help reducing
and getting off these drugs are left without support
or guidance. Sometimes they are even treated as
if the desire to go off the drugs is itself a sign of
mental illness – and a need for more drugs.

W tym skomplikowanym środowisku kulturowym, ludzie szukają dokładnych informacji o możliwym
ryzyku i korzyściach, aby mogli podejmować własne decyzje. Zbyt często osoby, które potrzebują pomocy w ograniczeniu i odstawieniu tych leków są pozostawione bez wsparcia lub wskazówek. Czasami są nawet traktowane tak, jakby samo pragnienie odstawienia leków było oznaką choroby psychicznej – i potrzebą zażywania większych dawek..

In discussing “risks” and “dangers,” it is important to understand that all life involves risk: each of us makes decisions every day to take acceptable risks, such as driving a car, working in a stressful job, or drinking alcohol. It may not be possible to predict exactly how the risks will affect us, or to avoid the risks entirely, but it is important to know as much
as we can about what the risks are. Looking at the
risks of drug treatment also means looking at the
risks of emotional distress/ “psychosis” itself, and
making the best decision for you. Maybe psychiatric
drugs are the best option given your circumstances
and situation, or maybe you want to try to reduce
or come off. This guide is not intended to persuade
you one way or the other, but to help educate you
about your options if you decide to explore going
off psychiatric drugs.

W dyskusji o “ryzyku” i “niebezpieczeństwach” ważne jest, aby zrozumieć, że całe życie wiąże się z ryzykiem: każdy z nas codziennie podejmuje decyzje o podjęciu akceptowalnego ryzyka, takie jak prowadzenie samochodu, praca w stresującym zawodzie lub picie alkoholu. Może nie być możliwe przewidzenie dokładnie, jak ryzyko wpłynie na nas, ani całkowite uniknięcie go, ale ważne jest, aby wiedzieć jak najwięcej o ryzyku. Patrzenie na ryzyko związane z leczeniem farmakologicznym oznacza również przyjrzenie się ryzyku związanym z zaburzeniami emocjonalnymi/”psychozą”, i
podjęciem najlepszej dla siebie decyzji. Może leki psychiatryczne są najlepszym rozwiązaniem, biorąc pod uwagę twoje okoliczności i sytuację, a może chcesz spróbować je zmniejszyć lub odstawić. Niniejszy przewodnik nie ma na celu przekonania kogoś w jedną lub drugą stronę, ale pomóc w edukacji o możliwościach, jeśli zdecydujesz się na
odstawienie leków psychiatrycznych.

Because of pro-drug bias, there has been very little research on psychiatric drug withdrawal. We based this guide on the best available information, including excellent sources from the UK, and worked with a group of health professional advisors (see page 51) including psychiatric doctors, nurses, and alternative practitioners, all of whom have clinical experience helping people come off drugs. We also draw on
the collective wisdom of an international network
of survivors, allies, colleagues, activists, and healers
who are connected with the Freedom Center
and the Icarus Project, as well as websites such as
Beyond Meds. We encourage you to use this
guide not as the definitive resource but as a
reference point to start your own research
and learning. And we hope that you will share
what you have learned with others and contribute
to future editions.

Z powodu podejścia pro-lekowego przeprowadzono bardzo niewiele badań nad odstawieniem leków psychiatrycznych. Oparliśmy ten przewodnik na najlepszych dostępnych informacjach, w tym doskonałych źródłach z Wielkiej Brytanii i współpracowaliśmy z grupą grupą profesjonalnych doradców ds. zdrowia (patrz strona 51) w tym lekarzy psychiatrów, pielęgniarek i lekarzy medycyny alternatywnej, z których wszyscy mają doświadczenie kliniczne w pomaganiu ludziom w schodzeniu z leków. Czerpiemy także ze zbiorowej mądrości międzynarodowej sieci ocalałych, przyjaciół, kolegów, aktywistów i uzdrowicieli, którzy są związani z Centrum Wolności i Projektem Icarus, jak również z takimi stronami internetowymi jak Beyond Meds. Zachęcamy do korzystania z tego przewodnika nie jako ostatecznego źródła informacji, ale jako punktu odniesienia, aby rozpocząć własne badania i naukę. Mamy też nadzieję, że podzielisz się
tym, czego się nauczyłeś z innymi i wniesiesz swój wkład do przyszłych wydań.

Universal Declaration of Mental
Rights and Freedoms

Powszechna Deklaracja Praw Umysłowych i Wolności

That all human beings are created different. That every human being has the right to be mentally free and independent.

That every human being has the right to feel, see, hear, sense, imagine, believe or experience anything at all, in any way, at any time.

That every human being has the right to behave in any way that does not harm others or break fair and just laws.

That no human being shall be subjected without consent to incarceration, restraint, punishment, or psychological or medical intervention in an attempt to control, repress or alter the individual’s thoughts, feelings or experiences

Każdy człowiek jest inny. Każda istota ludzka ma prawo do być wolną i niezależną psychicznie.

Każda istota ludzka ma prawo czuć, widzieć, słyszeć, odczuwać, wyobrażać sobie, wierzyć lub doświadczać czegokolwiek, w jakikolwiek sposób, w w każdej chwili.

Każda istota ludzka ma prawo zachowywać się w dowolny sposób, kiedy nie krzywdzi innych ani nie łamie uczciwych i sprawiedliwych praw.

Żadna istota ludzka nie może być poddana bez zgody na uwięzienie, przytrzymanie, karom lub psychologicznym czy medycznym psychologicznej lub medycznej interwencji w celu kontroli, represji lub zmiany myśli, uczuć lub doświadczeń jednostki, uczuć lub przeżyć

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *